قوله : و اولادهما : يعنى اولاد فحل و مرضعه چنانچه ضمير تثنيه در [ ابائهما ] نيز چنين مىباشد . قوله : ولادة و رضاعا : مقصود از [ ولادتا ] اولاد نسبى صاحب لبن مىباشد و نصب اينكلمه از باب اينست كه حال است از [ اولاد صاحب اللبن ] . قوله : لانّهم صاروا اخوة ولده : ضمير جمع در [ لانّهم ] به اولاد صاحب لبن راجع است و ضمير در [ ولده ] به [ اب المرتضع ] عود مىكند . قوله : و لذلك عطف المصنف ( ره ) : مشار اليه [ ذلك ] تحقق عنوان [ اخوة ولده ] مىباشد . قوله : على ما ذكره : ضمير فاعلى در [ ما ذكره ] به مرحوم مصنف و ضمير مفعولى به ماء موصول راجع است كه مقصود از آن تحقق عناوين يادشده مىباشد . قوله : و الاخبار الصحيحة مصرحة الخ : از جمله اين اخبار دو خبر ذيل است : 1 - محمد بن الحسن باسنادش از محمد بن احمد بن يحيى از عبد اللّه بن جعفر از ايّوب بن نوح قال : كتب علىّ بن شعيب الى ابى الحسن عليه السلام : امرأة ارضعت بعض ولدى هل يجوز لى ان اتزوّج بعض ولدها ؟ فكتب عليه السلام : لا يجوز ذلك لك ، لانّ ولدها صارت - بمنزلة ولدك . ( وسائل ج 14 ص 306 ) 2 - محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از عبد اللّه بن جعفر قال :